Her şey, "Küçükken ne olmak istiyorsun?" sorusuyla başladı. Nerede yaşadığımızın farkında olmadan güzel hayaller kurduk. Astronot olmak istedik, superman olmak istedik. Sonra büyüdük (ve kirlendi dünya demeyeceğim). Önce ülkemizi tanıdık, sonra hayat şartlarını ve o güzelim uç hayallerimizi rüyalarda buluşmak üzere rafa kaldırdık. Açıkçası ben hâlâ kurarım böyle saçma sapan hayaller. Üstüne para ödemiyoruz ya, abartıyorum bazen. Şimdi 'hedef' diye bir şeyden bahsediyorlar. Hedefsiz olmaz doğrudur. Ama neden bir hedef? Hayatınız boyunca tek bir şeyin peşinde koşarak en iyisi mi amacımız? Yoksa yeni olandan korkuyor muyuz? Oysa her yeni şey başka bir kapı demek, bakış açımızı değiştirmek demek. Hayata tek yönle bakmak, ön yargıyı beraberinde getirir. Ön yargının getirileri de pek hoş değildir.Yalnız o açılan kapılardan da illa bir sonuç beklememek lazım. Biraz rahat, biraz sakin. Alt tarafı ekstradan bir renk koyacaksın hayatına. İlla para getirecek değil mi! Artık ilkokul sıralarında öğretiliyor; bilginin parayla satın alınamayacağı. Sanırım biz önce parayı sonra bilgiyi istiyoruz. Eeee ne deyim, size kolay gelsin madem
peki nedendir , bu ayak uyduruşumuz ? nedendir bizim hayal ettiğimiz yerine yaşamamız gerektiği söylenen hayatı yaşayışımız ? birazda kendi korkaklığımız bence herşeyi bir şeye bağlamaya bayılırız ya biz ! siz !
YanıtlaSilSadece korkaklık değil hayat şartlarıyla da alakalı biraz. Sonrası korkaklık, üşengeçlik bir de yeterince istememek
YanıtlaSilhayat şartları adı altında bır yalanın arkasına saklanmak güzel hamle gerekende bu ama gerekeni yapmama gibi bi huy edınmemız gerek bence üşengeçlik yeterınce ıstememe ? e hayaller , yaptıklarına yakısıyomu hayallerın bencede once parayı sora bılgıyı dusunuyoruz yada dusunuyosunuz
YanıtlaSilDurum birde başkalarının senin hakkında beklentileri ile senin hayat hakkında beklentilerin arasında bir kaos'a dönüşüyor. Sanatı sevebilirsin ama bir işin olsun mantığı bu , belki hayata resim çizerek belki spor yaparak yüzerek tutunabilecekken o anahtar cümle çıkar ortaya ama onlar para kazandırmıyor ,en azından kısa vadede . Böyle böyle azaltırsın seçenekleri, yani "vadesi belli olmayan umutlara yatıracak nakit ve cesaret sıkıntısının , gelecek kaygısı ile harmanlanması sonucu doğal seçememe durumu . Bence durumun tanısı bu." bir söz okumustum bir yerde diyor ki ; Ekrandaki veya kitaplardaki , kahramanların yerinde olmak isteyen büyüklerinizin hepsi şimdi bankacı oldular. bu gerçekten acı bir cümle tabiri caizse bırakın bu boş işleri zihniyeti. herkes kendi hikayesinin kahramanı zaten , sadece kahramanlara şans tanımak lazım , unutulmamalıdır ki herkes rüzgarını yanında getirir zaten.Ama dediğin gibi belki birgün hayallerin ve bilginin , paranın esiri olmadığı anlaşılacak ,umarım o zaman diliminde hala yaşıyor oluruz
YanıtlaSilKendi düşüncemizi yiyecek kadar aç kalmayalım
YanıtlaSilamin =)
YanıtlaSilSimdi
YanıtlaSilNe\ler olmak
Istiyorsun